Σας    ευχαριστώ   ολους   για  την   ζεστασιά  και  την αγάπη   που  μου   δωσατε . . . 


 Δεν   θα   πάψω   να   σας   διαβάζω   και    να  περνάω   απο    τα   σπιτικά   σας . . .



Αλλωστε   δεν   είμαι   μακριά . . .

Σας    περιμένω    στο    λιμανάκι    μου     για  


νεα    ταξίδια . . .

Αρης

μα και οσα εγιναν πριν καιρο στην χώρα μας ,

ο μόνος τρόπος για να αποχαιρετίσω
τον χρόνο που φεύγει ,

ειναι ενα τραγούδι
με την καταπλικτική μελωδία του Μάνου Χατζιδάκι
και τους  κορυφαίους στίχους
του Νίκου Γκάτσου.

Αυτούς τους στίχους
θα τους χαρακτήριζα
Ενα ΠΟΙΗΜΑ
πάντα επίκαιρο
που κρύβει τόσες πολλές αλήθειες....

Στίχοι:  Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας
Αλλες ερμηνείες: Αλίκη Καγιαλόγλου Μάριος Φραγκούλης Αλκίνοος Ιωαννίδης



Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα,
της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,

που νόμισε ότι μπορέι να αλλάξει τον κόσμο.

αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.


Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό

Στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί...

Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει,
πως θ' αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά

Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη,
απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη,
σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά

Μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ

Για οσους δεν το ξέρουν
η πρωτη και αυθεντική εκτέλεση του ταγουδιού
ειναι σε Αγγλική έκδοση
όταν ο Μάνος
-στη Νέα Υόρκη το 1968-
συνεργάστηκε με τους Rock 'n' Roll Ensemble,
στο αλμπουμ "Reflections".

Θα μπορέσετε να απολαύσετε την φανταστική
Αγγλική original έκδοση εδω... 

Κ Α Λ Η    Χ Ρ Ο Ν Ι Α

Σ Ε    Ο Λ Ο Υ Σ    Σ Α Σ

Μ Ε     Υ Γ Ε Ι Α ,  

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ   ΕΥΤΥΧΙΑ , 

Κ Α Ι    Α Γ Α Π Η

Ληστεία 2 εκατομμυρίων ευρω έγινε σε χρηματαποστολή της GROUP-4, χθες το πρωί, έξω από το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Αργυρούπολη.

Οι δράστες, τρεις κρανοφόροι με την απειλή όπλων διέταξαν τον οδηγό να βγει έξω μπήκαν στο όχημα και έφυγαν, αλλά δεν πήγαν μακριά. Σε μικρή απόσταση εγκατέλειψαν το θωρακισμένο όχημα και εξαφανίστηκαν με δυο μοτοσικλέτες, παίρνοντας μαζί τους σάκους με τα χρήματα που ήταν στον ειδικό χώρο.

Φεύγοντας, τους έπεσε ενα πακέτο με 100.000 ευρω το οποίο βρήκαν μαθητές παρακείμενου σχολείου που εκαναν πορεία , και το οποίο παρέδωσε αργότερα στην Ασφάλεια ο πατέρας του ενός παιδιού.

- Αυτοι ειναι οι μαθητές που βγαίνουν στους δρόμους αυτες τις μέρες και τους αποκαλούν κουκουλοφόρους...

- Αυτούς αντιμετωπίζει η αστυνομία με οπλα... 

- Σ' αυτούς καταλογίζουν βια και καμμένα καταστήματα...


Τους καταλογίζουν τα  μύρια οσα..... μα κανεις δεν βρέθηκε να αναφερθεί σ' αυτην τους την πράξη ! ! !

 Και δεν ειναι η πρώτη φορα που μαθητές παραδίδουν χρήματικα ποσα που εχουν βρει στους δρόμους...


ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ....   Αναρωτιέμαι πόσοι απο εμας τους "βολεμένους" θα παρέδιδαν αυτα τα 100.000 ευρω εαν τα ευρισκαν...

Λιαντίνης

Έλληνας θα πει το πρωί να γελάς σαν παιδί.
Το μεσημέρι να κουβεντιάζεις φρόνιμα.
Και το δείλι να δακρύζεις περήφανα.

Και όχι το πρωί να κάνεις μετάνοιες στα τούβλα.
Το μεσημέρι να γίνεσαι φοροφυγάς στο κράτος
και επίτροπος στην ενορία σου.
Και το βράδυ να κρύβεσαι στην κόχη του φόβου σου,
και να ολολύζεις σαν βερέμης.

Υπάρχει ομορφιά μεσα στην ηθική...



Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης.

Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο Γαλάζιο διαμάντι.

Για όσους ενδιαφέρονται εδω μπορουν να ακούσουν ενα απόσπασμα - ντοκουμέντο απο το τελευταίο μάθημα του 4 μερες πριν απο τον αυτοθέλητο θάνατό του

Διεύθυνση      Επίσημο             Κοινό

Β   (000΄)        Βόρειος          Τραμουντάνα
ΒΑ (045΄)        Μέσης            Γραίγος
Α   (090΄)        Ανατολικός     Λεβάντες
ΝΑ (135΄)        Εύρος            Σορόκος
Ν   (180΄)        Νότιος            Όστρια
ΝΔ (225΄)        Λίψ                Γαρμπής 
Δ   (270΄)        Δυτικός          Πουνέντες
ΒΔ (315)         Σκίρων          Μαϊστρος


Η ένταση του ανέμου ειναι η ταχύτητα με την οποία κινείται και την μετράμε σε μίλια ή κόμβους ( Kts ).  1μιλι = 1 κόμβος και
Ενας κόμβος = 1852μ την ώρα ή 5,14μ το δευτερόλεπτο.

Ανάλογα λοιπόν την έντασή του χαρακτηρίζεται ασθενής, μέτριος, ισχυρός, σφοδρός, θυελλώδης κλπ.

Στις θάλασσες η ταχύτητα του ανέμου σχετίζεται και εκφράζεται απο την κλίμακα Μποφόρ η οποία περιγράφει την κατάσταση στις καιρικές συνθήκες και χρησιμοποιείται στα δελτία καιρού και στις μετεωρολογικές προγνώσεις. 

Βάση αυτής της κλίμακας και πρόγνωσης εκδίδονται και τα δελτία καιρού για τους ναυτιλλομένους.

Για μόνο τα υπο Ελληνική σημαία επιβατηγα και οχηματαγωγά πλοία (και οχι για φορτηγά, πολεμικά και εμπορικά πλοία) εκδίδεται "απαγορευτικό απόπλπου" για τις Ελληνικές θάλασσες.

Θεσπίστηκε απο το 1966 μετά το πολύνεκρο ναυάγιο του Οχηματαγωγού " Ηράκλειο ".

Εκδίδεται απο την ΕΜΥ οταν η ένταση του ανέμου αγγίξει τα 9 μποφόρ , η ταχύτητα του τα75 χλμ/ωρα και η κατάσταση της θάλασσας γίνει τρικυμιώδης.

Εικόνα απο 12 μποφόρ τυφώνα και κατάσταση θάλασσας πολύ αγρια 
με ύψος κύματος να ξεπερναει τα 12 μέτρα...

Λίγα γαρούφαλα απομένουνε στις γλάστρες

Στον κάμπο θα 'χουν κιόλας οργώσει τη γης

Ρίχνουν το σπόρο

Έχουν μαζέψει τις ελιές

Όλα ετοιμάζονται για το χειμώνα



Κι εγώ γεμάτος απ' την απουσία σου

Φορτωμένος με την ανυπομονησία των μεγάλων ταξιδιών

Περιμένω σαν αγκυροβολημένο φορτηγό

μέσα στην Προύσα

Αφωνοι έμειναν ενενήντα περίπου φοιτητές κατά τη διάρκεια του μαθήματος « Ειδικά ρεπορτάζ» στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου της Αθήνας,

όταν ο καθηγητής  Λάμπης Ταγματάρχης, δημοσιογράφος και πρόεδρος στη συνδρομητική τηλεόραση, κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας σήκωσε μία φοιτήτρια που... καθόταν στην πρώτη σειρά του αμφιθεάτρου και την φίλησε στο στόμα.

 Μόλις είχε ολοκληρωθεί εκτενέστατη συζήτηση με θέμα «Ηθικοί κανόνες στο ρεπορτάζ, ηθικά διλήμματα, εισβολή στην ιδιωτική ζωή» και είχε αναλυθεί η ανάγκη να ερευνούν σοβαρά και να ψάχνουν σε βάθος οποιοδήποτε θέμα πριν το καταγράψουν για το μέσον όπου μελλοντικά θα εργάζονται.

Αμέσως μετά ζήτησε απο τους φοιτητές του να καταγράψουν το περιστατικό και να το στείλουν αμέσωςσαν ρεπορτάζ στο μέσο στο οποίο υποτίθεται που εργαζόταν ο καθένας.

Οι φοιτητές όντως κατέγραψαν αυτό που είδαν και ιδιαίτερα οξύ τρόπο καυτηρίασαν την πράξη του καθηγητή τους.


Εγινε κυριολεκτικά χαμός...
«Ήρθε να λυτρώσει τα σεξουαλικά του βίτσια» έγραψε ο ένας,
«σεξουαλική επίθεση σε φοιτήτρια την ώρα του μαθήματος» έγραψε άλλος,
«πείραμα με σεξουαλικές προεκτάσεις» συμπλήρωσε ο τρίτος ...
Ενας άλλος δε, αποχώρησε επιδεικτικά απο το αμφιθέατρο σε ενδειξη διαμαρτυρίας γι αυτό που συνέβει στην φοιτήτρια... 

Ο καθηγητής άκουγε όλο το φριχτό κατηγορητήριο ατάραχος.

«Σας έχω βγάλει και φωτογραφία με το κινητό μου» του φώναξε ένας φοιτητής, «δεν φοβόσαστε ότι αύριο θα είστε πρωτοσέλιδο;» τον ρώτησε ...;

Ο καθηγητής σηκώθηκε και αφού ευχαρίστησε τους φοιτητές του για τη συνεργασία, τους ανακοίνωσε ότι
αν δεν είναι εξαιρετικά προσεκτικοί, ιδιαίτερα παρατηρητικοί και δεν ερευνούν αυτό που πρόκειται να γράψουν, πέρα από το γεγονός ότι δεν θα περάσουν ποτέ το μάθημά του, δεν θα μπορέσουν να γίνουν ποτέ καλοί δημοσιογράφοι.

Και αμέσως άρχισε να τους απαριθμεί τα λάθη τους:

- Κανείς από τους φοιτητές-ρεπόρτερ δεν έκανε ρεπορτάζ.

- Κανείς δεν σηκώθηκε από τη θέση του να ρωτήσει το «θύμα» αν είχε κάποια σχέση με τον κ. καθηγητή, αν είχε προηγηθεί κάτι μεταξύ τους, αν είχε προκληθεί ή είχε προκαλέσει τον καθηγητή.

- Κανείς φοιτητής δεν παρατήρησε ότι η φοιτήτρια «θύμα» ήταν ένα τελείως άγνωστο σε αυτούς πρόσωπό και προφανώς δεν την είχαν ξαναδεί ποτέ στο αμφιθέατρο της σχολής.

- Κανείς φοιτητής δεν πρόσεξε ότι αυτή η φοιτήτρια, όσο κι αν έμοιαζε νέα, ήταν τουλάχιστον δέκα χρόνια μεγαλύτερή τους.

- Επειδή η φοιτήτρια «θύμα» δεν γνώριζε κανέναν, δεν μιλούσε και με κανέναν, πράγμα ασύνηθες για φοιτητικό αμφιθέατρο.

- Κανείς από τους φοιτητές δεν σκέφθηκε ότι το θέμα που μόλις είχε αναλυθεί από τον καθηγητή είχε τίτλο «Ηθικοί κανόνες στη δημοσιογραφία» και ό,τι αυτό σημαίνει.

- Κανείς δεν ρώτησε τη συμφοιτήτρια που καθόταν δίπλα στο «θύμα» αν πρόσεξε κάτι ιδιαίτερο στη συμπεριφορά του «θύματος» ή την συμπεριφορά του καθηγητή.

- Κανείς δεν φρόντισε να ρωτήσει τον καθηγητή αν είναι σύνηθες γι αυτόν να καταφεύγει σε ανάλογες συμπεριφορές και αν αυτή είναι μία νέα διδακτική μέθοδος.

- Τέλος, κανείς δεν φρόντισε να μάθει γιατί επιτέλους διάλεξε αυτή τη φοιτήτρια και όχι κάποια άλλη ...; και, εν πάση περιπτώσει, αφού επρόκειτο να τον κάνουν πρωτοσέλιδο να του ζητήσουν να πει κι αυτός την άποψή του.


Σε λίγο το μάθημα τελείωσε και οι φοιτητές συζητούσαν μεγαλόφωνα για το περιστατικό...

Ο καθηγητής σηκώθηκε, μάζεψε τα πράγματά του από την έδρα, ζήτησε από τους φοιτητές ένα λεπτό ησυχία για να τους συστήσει τη γυναίκα του, που πρώτη φορά παρακολούθησε το μάθημά του ...

Ενα "ηχηρό" μάθημα σε όλους τους δημοσιογράφους,  για όλους τους «δημοσιογράφους»,  τους δημοσιοκάφρους
αλλά και για κάποιους απο τους bloggers ( συμπληρώνω εγω) που επιθυμούν να δημοσιογραφούν ...

( Πηγή: kourdistoportocali.blogspot.com )

Φαντάσου ...

να ζεις με την ελπίδα για έναν άλλο κόσμο ...

Ονειρεύεσαι μιαν άλλη αλήθεια κι έναν άλλο τρόπο ζωής και άλλα μέρη που μοιάζουν μακρινά ...

Φαντάσου ...φαντάσου πόσο περίεργο και μαγικό μαζί είναι ότι αυτά που ονειρεύεσαι, αυτά που ελπίζεις και προσμένεις δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που έζησες, αυτά που έμαθες και αυτά που βλέπεις ...

Η μαγεία υπάρχει παντού και ίσως να μην είναι τόσο απρόσιτη ...

Ίσως βέβαια να υπάρχει απλά για να ελπίζεις

και για να σου δίνει τη δυνατότητα να δημιουργείς κάτι νέο

για να προχωράς και να μην κουράζεσαι να μην  παύεις

να ονειρεύεσαι..... να ζήσεις ! ! ! !

φ α ν τ ά σ ο υ .....

Μα εμένα μου λέει πολλά...

Με γυρίζει πίσω στα εφηβικά μου χρόνια...

Ειναι ακούσματα και μελωδίες (μαζί με άλλες πολλές) με τις οποίες μεγάλωσα , τραγούδησα και  που τωρα ζωντανεύουν θύμισες μα και νοσταλγία για όλα εκείνα τα όμορφα χρόνια ...

Πρόκειται για εναν Αλγερινό τραγουδοποιό με τσιγγάνικες ρίζες...

Κι επειδή η μουσική εξημερώνει, κατάφερε με την μουσική του να γίνει αποδεκτός παρ οτι Αραβας ακόμα και απο τους Ισραηλινούς (και μιλάω για την δεκαετία του '60 και '70 που κυριαρχούσε η διαμάχη μεταξύ Αράβων και Ισραηλινων).

Η μουσική και τα τραγούδια του πιστεύω οτι αγγίζουν όλους τους Μεσογειακούς λαούς

Εχει παντρέψει μουσικά ακούσματα απο τις τσιγγάνικες ρίζες του , απο την γειτονική του Ισπανία, την γαλλική γλώσσα και το μεσογειακό ταμπεραμέντο και το αποτέλεσμα ειναι καταπληκτικό...

Ενα συνοθύλευμα Αραβικής , Ισπανικής και λίγης Ιταλικής ταραντέλλας ειναι ενα ακόμα δείγμα

Περάσαν όμως τα χρόνια ,
τα μαλλιά του γκρίζαραν (τα δικά μου πέσανε) , μα η φωνή του παραμένει το ίδιο ζεστή και μελωδική όπως και τότε...

Ανοίξτε τον ήχο δυνατά και απολαύστε...

Γι αυτό  σκέφτηκα σήμερα απλά να παραθέσω ορισμένα τμήματα απο μια κάπως λιγώτερο γνωστή συνέντευξη "εξομολόγηση" στο ΒΗΜΑ της 9/11/2003 του οδηγού του τανκ που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο.  

Για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι.....

O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK Α.Σκευοφύλαξ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρωτη φορα για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973

Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα στις 17 Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν 5 άρματα. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο. Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο.

Ενα τέταρτο πριν από τις 3 το πρωί της 17 Νοεμβρίου ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει .

Παρά τον πόνο και την αγωνία τους να φύγουν να γλιτώσουν την ζωή τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ' όσα τους κάναμε... Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

«ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ' AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ' AYTO ΠΟΥ EKANA. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους "μαυροσκούφηδες", στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ημουν 20 χρονών... Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας.

Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου. »

Μια υπέροχη εκτέλεση απο την Μίλβα και τον Νταλάρα

Ξεκινούν ξανά από σήμερα τα δρομολόγια του οδοντωτού σιδηροδρόμου Διακοφτού-Καλαβρύτων, τα οποία είχαν διακοπεί, καθώς από τον Μάρτιο του 2007 άρχισαν έργα ανακαίνισής του, λόγω της παλαιότητας αλλά και των τεχνικών προβλημάτων που είχε δημιουργήσει η σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή.

Η διαδρομή, η οποία εγκαινιάστηκε το 1896 από τον Χαρίλαο Τρικούπη, αποτελεί την έκτη πιο όμορφη παγκοσμίως.

Πρόκειται για τον στενότερο οδοντωτό στον κόσμο, με το πλάτος της γραμμής να φτάνει μόλις τα 75 εκατοστά. Διανύει 22,4 χιλιόμετρα διαδρομής και αναρριχάται απο το επίπεδο της θάλασσας που βρίσκεται το Διακοφτό, διασχίζει το φαράγγι του Βουραϊκού και καταλήγει στα Καλάβρυτα σε υψόμετρο 750 μέτρων. 

 Η διαδρομή διαρκεί μια ώρα και η ταχύτητα του κυμαίνεται από 30 έως 40 χιλ./ώρα στην απλή γραμμή και 6 έως 15 στα δόντια. Η μεγάλη κλίση της γραμμής δεν επιτρέπει την κυκλοφορία ενός συμβατικού συρμού, γι' αυτό ανάμεσα στις σιδηροτροχιές τοποθετήθηκε ένας οδοντωτός άξονας που επιτρέπει με τη λειτουργία ενός μηχανισμού, να ανέβει.

Σήμερα το τρενάκι απέκτησε καινούργια υπερσύχρονα βαγόνια εκτός απο τα δυο μικρά που διέθετε και την ντηζελοηλεκτρική μηχανή στο κέντρο. Ξεκινόντας από το σταθμό του Διακοφτού ανηφορίζοντας περνώντας στην αρχή από το ομαλό κομμάτι και συνεχίζει βγάζοντας τα δόντια του, μπαίνοντας στο πρώτο στένεμα της χαράδρας και την στάση στον οικισμό Νιάματα.

Περνάει από μικρά τούνελ όπου ανάμεσα στα μικρά ανοίγματα προλαβαίνουμε να διακρίνουμε στην απέναντι όχθη μεγάλη βραχοσκεπή με διαδοχικές σπηλαιώδεις αίθουσες, σε μια από τις οποίες οι σταλαγμίτες έχουν σχηματίσει όρθιες στήλες που μοιάζουν με μορφές παραταγμένες στη σειρά. Ο Οδοντωτός μαζεύει τα δόντια του στη στάση των Τρικλιών.

Η διαδρομή συνεχίζει σε άγρια τοπία με καταρράκτες και φτάνουμε στο πιο στενό σημείο της διαδρομής που λέγεται "Πόρτες"

Οι Πόρτες είναι το πιο εντυπωσιακό σημείο της διαδρομής μια και πρόκειται για το πιο στενό σημείο του φαραγγιού. Εκεί η γραμμή περνάει μέσα από σήραγγα. Στις δύο εισόδους της υπάρχουν ακόμα και σήμερα βαριές σιδερένιες πόρτες, που άνοιγαν μόνο για να περάσει το τρένο και απέκλειαν τη διάβαση στους πεζούς με αποτέλεσμα η διέλευση του φαραγγιού να είναι δυνατή μόνο σιδηροδρομικά. 

Ανηφορίζοντας ο Οδοντωτός βγάζει πάλι τα δόντια του και φτάνει στο σταθμό του Μεγάλου Σπηλαίου όπου βρίσκεται στον οικισμό της Κάτω Ζαχλωρούς.

Συνεχίζοντας τώρα πλέον την ομαλή διαδρομή του προς Καλάβρυτα αναπτύσσει ταχύτητα περνώντας από την στάση της Κερπινής και φτάνει στα Καλάβρυτα μέσα από τον ανοιχτό κάμπο.

Δίπλα απο τις γραμμές του τρένου υπάρχει μονοπάτι που παλαιότερα χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής. Σήμερα εχει σηματοδοτηθεί ως Ε4 και χρησιμοποιείται για πεζοπορεία. Η διαδρομή απαιτει 7-8 ωρες για το ανέβασμα και περίπου 6 για το κατέβασμα.

Αντυχόν βρεθείτε εκει αξίζει ν' αφήστε το αυτοκίνητό σας στο Διακοφτό και να κανετε την διαδρομή προς Καλάβρυτα με τον οδοντωτό.

Αυτοκινούμενες θεατρικές σκηνές του 1ου αιώνα π.Χ. που μετέφεραν κινούμενα είδωλα, υδραυλικοί τηλέγραφοι που ειδοποιούσαν τον δέκτη με αναμμένους πυρσούς, πρωτότυποι χιλιομετρητές, μηχανές παραγωγής ενέργειας από ατμό, αστρονομικά όργανα, ο περίφημος μηχανισμός των Αντικυθήρων και φορητά ηλιακά ρολόγια είναι μερικά από τα εκθέματα, που στο σύνολό τους καλύπτουν τους τομείς της οικοδομικής, της ναυπηγικής, των υδραυλικών και πνευματικών συστημάτων, της αυτοματοποιητικής, των τηλεπικοινωνιών αλλά και εργαλείων πάσης χρήσεως.

Οπως επισημαίνουν οι διοργανωτές, η πλειοψηφία των ομοιωμάτων δεν αποτελούν αντίγραφα αλλά πρωτότυπες κατασκευές, καθώς από τα περισσότερα τεχνολογικά επιτεύγματα δεν έχουν διασωθεί πλήρη ευρήματα. Η κατασκευή τους βασίζεται σε μαρτυρίες και χειρόγραφα ελληνικά, αιγυπτιακά ή και ρωμαϊκά. Οι εκθέτες, αξιοποιώντας τις καταγραφές, προσπάθησαν να τις τεκμηριώσουν επιστημονικά και κατέληξαν στη δημιουργία των εν λόγω μηχανημάτων με υλικά και μέσα που διατίθεντο στην αρχαία Ελλάδα.

Εντυπωσιακό είναι το στοιχείο που διατρέχει την έκθεση δείχνοντας ότι αρκετές από τις εφευρέσεις του απώτερου παρελθόντος εξακολουθούν και σήμερα να λειτουργούν με την ίδια βασική αρχή, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αναρροφητική αντλία.

Οπως αναφέρει, άλλωστε, και ο μαθηματικός κ. Διονύσης Κριάρης, ο οποίος πριν από λίγο καιρό κατασκεύασε το πιο πρόσφατο ομοίωμα του μηχανισμού των Αντικυθήρων και συμμετέχει στην έκθεση, «πολύ λίγα είναι αυτά που γνωρίζουμε για την τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων. Τα περισσότερα κείμενα που έδιναν πληροφορίες γι αυτήν έχουν καταστραφεί ή βρίσκονται διασκορπισμένα στον πλανήτη».

Μερικά από τα εκθέματά του, που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη...

Φορητό ηλιακό ρολόι
Ενα από τα μοναδικά σε αξία σωζόμενα ηλιακά ρολόγια και ένα από τα λίγα φορητά ρολόγια της αρχαιότητας. Με διάμετρο 8 εκατοστών και πιθανό εμπνευστή τον Ιππαρχο, το ηλιακό ρολόι των Φιλίππων χρονολογείται τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Εχει χαραγμένα πάνω του τα ονόματα τεσσάρων πόλεων με τα γεωγραφικά τους πλάτη: την Αλεξάνδρεια, τη Ρώμη, τη Ρόδο και τη Βιέννη. Εκτός από την αναφορά της ώρας μπορεί, επίσης, να εντοπίσει τις συντεταγμένες ενός αστέρα ή του ήλιου ως γωνιόμετρο.

Ενα οδόμετρο 2.000 ετών
Ενα όργανο που εφηύραν οι αρχαίοι Ελληνες περισσότερα από 2.000 χρόνια πριν, για να μετρούν τις αποστάσεις από περιοχή σε περιοχή του τότε γνωστού κόσμου. Με τη βοήθειά του οι πεζοπόροι ή τα τμήματα του στρατού γνώριζαν την απόσταση που καλούνταν να διανύσουν. Η αναπαράστασή του έγινε με βάση στοιχεία που παραθέτει ο Ηρωνας, ενώ εικάζεται ότι αποτελεί επινόηση του Αρχιμήδη, καθώς λειτουργούσε με ατέρμονα κοχλία μια δική του εφεύρεση. Η δεύτερη εκδοχή του οδομέτρου, που παρουσιάζεται στην έκθεση, αποτελεί έναν μηχανισμό ο οποίος προσαρμοζόμενος στους τροχούς μιας άμαξας κατέγραφε την απόσταση που είχε διανυθεί. Λειτουργούσε με ξύλινα γρανάζια.

Τόρνος - επίτευγμα
Ομοίωμα του τοξωτού τόρνου που χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Ελληνες και τους Ρωμαίους θα έχουν τη δυνατότητα δουν για πρώτη φορά οι επισκέπτες της έκθεσης.

Η συγκεκριμένη εργαλειομηχανή αποτέλεσε επανάσταση κατά την αρχαιότητα, καθώς για τον χειρισμό της απαιτείτο μόνο ένας τεχνίτης και όχι δύο, όπως συνέβαινε με παλιότερους τόρνους. Για πρώτη φορά τόρνος φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Αιγυπτίους περίπου το 1300 π.Χ.

Ελληνικός αστρολάβος
Αναπαράσταση του μοναδικού ελληνικού αστρολάβου, που χρησιμοποιήθηκε λίγο μετά το 1000 μ.Χ.

Η κατασκευή βασίστηκε σε σωζόμενες μαρτυρίες, καθώς στο πρωτότυπο σώζεται μόνο η μπροστινή όψη. Μετά την αποκατάσταση της οπίσθιας πλευράς, μπορεί κανείς να υπολογίσει το ύψος των αστεριών, του ήλιου, της σελήνης, να προσδιορίσει την εποχή, τη διάρκεια της ημέρας, το μεσημβρινό ενός τόπου, τη δύση ή την ανατολή ενός αστέρα...

ΠΗΓΗ :  Εθνος-online

Το λεξικό αναφερει την φτώχεια σαν μια κατάσταση έλλειψης χρημάτων , αγαθών και μέσων για επιβίωση...

Αυτο ομως που το λεξικό δεν αναφέρει ειναι οτι η φτωχεια σημαίνει ΠΕΙΝΑ, ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ... 

ΘΑΝΑΤΟ

Κάθε 3 δευτερόλεπτα καπου στη Γη ενα παιδι πεθαίνει εξ αιτίας της φτώχειας...

30 εκατομμύρια ανθρωποι πεθαίνουν  καθε χρόνο απο την ΠΕΙΝΑ...

10,6 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν
πριν συμπληρώσουν ηλικία 5 χρονών... 

Το 1 στα 2 παιδιά ζει στην φτώχεια....

Κι όμως η ΓΗ εχει τροφή ικανή να θρέψει κατα 7 φορές περισσότερο ολο τον πληθυσμό της...

 Δυστυχώς ολα αυτα συμβαίνουν επειδή

εμεις μόνοι μας κάνουμε κόλαση τον κάθε μας

παράδεισο...

Παραθέτω πιο κάτω μιαν ανάρτηση που έκανα ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα που έκανε    "Το Χαμομηλάκι".....  το blog που ειναι αφιερωμένο στην προστασία του παιδιού

"Αγαπητοί μας φίλοι, στα πρότυπα των Ιδιογράφων του autographcollectors.blogspot.com σας καλούμε να συμπληρώσετε τη Συλλογή «Αξιον Αγάπης»  με ό,τι εσεις θεωρειτε οτι αξίζει να αγαπηθεί και προσθέστε το στη Συλλογή Αξιον Αγάπης.


-  Δεν χρειάστηκε πολλη σκέψη για ν αποφασίσω την συμμετοχή μου,
ουτε και τι ειναι   ΑΞΙΟΝ ΑΓΑΠΗΣ..

Τι άλλο απο τα παιδιά...

    Οι φωτογραφίες που έβαλα πιστεύω να ειναι "γροθιά στο στομάχι" για την καθως πρέπει καταναλωτική μας κοινωνία στην οποία ζούμε, εχουμε τα πάντα , κι όμως παραπονιόμαστε...
  
     Ειναι απο την χώρα στην οποία γεννήθηκα και έζησα τα παιδικά μου χρόνια μεχρι την ηλικία των 17 ετων...

Την ΑΙΘΙΟΠΙΑ... 

Προσέξτε αυτήν την μητέρα που ο πόνος και η απόγνωση ειναι ζωγραφισμένα στο πρόσωπο της κοιτάζοντας το παιδί της να λιμοκτονεί απο την πείνα...

Η πείνα , η ανομβρία, η ξηρασία και η φτώχια εχει φερει πάλι τον πληθυσμό της Αιθιοπίας στις συνθήκες του μεγάλου λιμου της δεκαετίας το 1980 που στοίχισε την ζωή σε 1 εκατομμύριο ανθρώπους.

Τα παλιά τα σπίτια τα κλεισμένα
πάντα κρύβουν κάτι και για σένα
πράγματα γνωστά
πράγματα πιστά
πράγματα κρυφά, λησμονημένα
(Νίκος Γκάτσος)

10 μόλις χιλιόμετρα απο το Δερβένι  και τις όμορφες παραλίες του Κορινθιακού κόλπου στον δρόμο που οδηγει στο μαγευτικό οροπέδιο της Ευρωστίνας και βόρεια της Ζάχολης είναι κτισμένο στο κοίλωμα ενος βράχου ύψους 40 μέτρων το ξωκλήσι της Παναγίας της Καταφυγιώτισσας.

Χτίστηκε το 1782 σε μια περιοχή οπου μέσα σε δυσπρόσιτες σπηλιές και σε απόκρημνα  βράχια, ειχαν σκάψει λαγούμια και καταφύγια οι Ζαχολίτες στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να κρυφτούν και να αποφύγουν τους διωγμούς των Τούρκων.  Γι' αυτό και ονομάστηκε "Καταφυγιώτισσα".

Σε υψόμετρο 700μ ενα γραφικό μονοπάτι κατεβαίνει απο τον κεντρικό δρόμο την πλαγια της έφορης κοιλάδας του οροπεδιου της Ευρωστίνας και οδηγει με σκαλισμένα στους βράχους σκαλοπάτια προς τα καταφύγια και το μικρό ξωκλήσι.

                                   Τα   καταφύγια
  

Από το 1996 και μέχρι σήμερα χωρις βοήθεια , με προσωπική του εργασία την ανακαίνιση, επέκταση, βελτίωση και συντήρηση αυτου του μνημείου έχει αναλάβει ενας θεματοφύλακας της ιστορίας και της κληρονομιάς μας ονόματι Γεώργιος Ρούσσος. (Ηθελα να τον συναντήσω, έψαξα να τον βρω, μα δεν τα κατάφερα).

Με καλαισθησία, με σεβασμό στο περιβάλλον, την ιστορία  και την αγιότητα του χώρου, έκτισε μία επιβλητική είσοδο, ανακατασκεύασε το παλιό κελί, ανέδειξε και εκανε προσιτά στο κοινό συνδέοντας με στοές λαξευμένες στούς βράχους όλα τα λαγούμια και τους χώρους οπου ζουσαν κρυμμένοι οι κλέφτες και οι ντόποι Ζαχολίτες.

Εορτάζει και εχει πανηγύρι στις 23 Αυγούστου.

 
Ειναι ενα εκκλησάκι που δεν πρέπει κανενας ν αμελήσει να επισκεφθεί οταν βρεθεί στην ορεινή Κορινθία.

     Φθινόπωρο... φύλλα που πέφτουν για να δώσουν αργότερα νέα πνοη και
ζωντάνια στα δέντρα....

Δροσερά βράδυα... μέρες που μικραίνουν... διάθεση μελαγχολική... 

     Πως να μαζέψεις και να βάλεις τωρα σε μια τάξη σκέψεις, διάθεση και συναισθήματα ;;;
Αυτα εξακολουθούν να ταξιδεύουν με της θάλασσας την αύρα στην ραστώνη του καλοκαιριού. 

     Ολο αυτό το διάστημα ήμουν ανάμεσα σε λίγους αλλα καλούς κι αγαπητούς φίλους, παραδομένος στο σαγινευτικό τραγούδι των κυμάτων, το βαθύ μπλέ και την αλμύρα της θάλασσας και άλλοτε στην δροσιά του βουνού και τον ίσκιο των πλατάνων.
     Παρέα μου και μερικά δικά σας βιβλία που με ταξίδευαν με την όμορφη γραφή σας.


- Τα διαχρονικά κείμενα και σχόλια με την καυστική πέννα απο το αγαπητό " Φανελάκι " (που είχα την χαρά να συναντήσω και πάλι για λίγες μέρες).
- Τον πόνο, τα δάκρυα μα και τις αναμνήσεις απο τις χαμένες αλλά ποτέ λησμονημένες πατρίδες οπως τις εχει ζήσει και τις κουβαλάει μέσα του ο Δημητρός.
- Μιά αληθινή ιστορία που με την απλή και τόσο άμεση γραφή της αγαπητής Μαρίας σε καθηλώνει και σε συναρπάζει.
- Και το τόσο δροσερό και έξυπνα γραμμένο διήγημα της Ελένης που σου φτιάχνει την διάθεση
 
     Ολα αυτα με βοήθησαν να ξεπεράσω "το ταξίδι" ενος μοναδικού και αγαπημένου μου ανθρώπου και να ν αφήσω απλά τον καιρό να περνά και το καλοκαιράκι να επιδρά ευχάριστα επάνω μου. 

     Ομως η ανεμελιά και η ξεγνοιασιά ολου αυτου του καιρού δίνουν τώρα την θέση τους στην καθημερινότητα με τις έγνοιες και τα κάθε λογής προβλήματά της.
     
     Και το πρώτο πρόβλημα που με ... περίμενε μόλις ήρθα ήταν ενας αδηφάγος " ιός " στον computer που δυστυχώς με ανάγκασε να χάσω πολλά προγράμματα , δεδομένα , αρχεία και φωτο.

     Τώρα ομως που ειναι " φρέσκος και δροσερός " μετα απο ενα αναπόφευκτο format, ειμαι και πάλι κοντά σας. 

     Θα ήθελα να πω ενα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους εσας που τόσο καιρό περνούσατε απο την  " γωνιά " μου και αφήνατε το αποτύπωμα σας και μου δείχνατε ετσι την αγάπη και το ενδιαφέρον σας.
     Αμοιβαία τα αισθήματα και η εκτίμησή μου μεσα απο αυτή την αμφίδρομη διαδικτυακή σχέση που έχουμε αποκτήσει.


     Καλως όρισε λοιπόν το φθινόπωρο και καλή μας δύναμη στην αναμέτρηση και την αντιμετώπιση της ρουτίνας και της καθημερινότητας με όσες δυσκολίες αυτή συνεπάγεται...